این فیلم که با الهام از کتاب تاثیرگذار «فقط مادران خوشبخت هستند» نوشته لوسینیا آرائوژو (مادر کازوزا) ساخته شده است، کمی بیش از ۱۰ سال از زندگی دیوانه‌وار و کوتاه این خواننده را به تصویر می‌کشد؛ از آغاز فعالیت حرفه‌ای او در سال ۱۹۸۱ تا موفقیت‌های عظیم و اوج اجراهایش با گروه «بارائو ورملیو»، دوران فعالیت انفرادی، روابطش با والدین، دوستان و معشوقه‌هایش و شجاعتی که در مواجهه با سال‌های پایانی زندگی و بیماری ایدز تا زمان مرگش در سال ۱۹۹۰ از خود نشان داد.

لوئیزا زنی رمانتیک، رؤیاپرداز و حساس است که با ژرژ، مهندسی بااخلاق و دارای وضعیت مالی خوب ازدواج کرده است. آن‌ها شناخت زیادی از یکدیگر نداشتند اما ازدواج کردند و لوئیزا همسر خوبی بود؛ «او پاک و شادمان مانند یک پرنده بود». همه چیز زمانی تغییر می‌کند که او با عشق دوران کودکی‌اش، پسرعمویش باسیلیو، ملاقات می‌کند. آنچه به نظر یک ماجراجویی بزرگ می‌آمد به یک کابوس تبدیل می‌شود و لوئیزا بهای خیانت خود را خواهد فهمید.

در یک آینده ویران‌شهر، دولت برزیل دستوری صادر می‌کند که شهروندان سیاه‌پوست را مجبور می‌کند به آفریقا مهاجرت کنند تا به اصالت خود بازگردند. دو پسرعمو که خود را در مرکز این وحشت می‌بینند، در آپارتمانی پناه می‌گیرند و در آنجا به بحث درباره مسائل اجتماعی و نژادی می‌پردازند و اشتیاق مشترکی برای تغییر کشور دارند.

فیلم در محله ی فقیر نشین «شهر خدا» در حومه ریو دو ژانیرو پیش میرود. محله ای که هیچ قانونی در آن حکمفرما نیست و مافیا شهر را در دست دارد. شهر پر است از خشونت و مواد مخدر. داستان فیلم پیرامون زندگی دو کودک است که در این شهر بزرگ میشوند و هر یک مسیری کاملا جدا را در پیش میگیرند: یکی عکاس می شود و دیگری دلال مواد مخدر...

زندگینامه‌ای درباره فرانسیسکو کاندیدو ژاویر، نویسنده و واسطه روحی مشهور برزیلی.